2025-02-15 (288 foto's)

Vanmorgen staat de wekker op 4:45 want we moeten al om 5:45 uur met de koffers bij de busjes zijn zodat we om 6:00 uur kunnen vertrekken.
Vanmorgen gaan we naar rietvelden, en die worden al snel te warm en dan laten de vogels zich nier meer zien.
We gaan het ontbijt bij een 24/7 supermarkt halen. We kiezen bij de koeling verschillende sandwiches, die achter de kassa in een tosti-ijzer verwarmd worden.
Ook nemen we bakjes yoghurt, een flesje vruchtensap en croissantjes voor onderweg. Lekker hoor.

Als iedereen alles heeft gaan we op weg naar de landbouwvelden. Na een uur stoppen we bij een benzinestation met een paar winkeltjes en publieke wc's.
Hier hebben restaurants vaak geen eigen wc, maar zijn er overal van dit soort keurige wc-blokken. Ze worden brandschoon gehouden en zijn geheel gratis. Je moet alleen je eigen wc-papier meenemen.
Een half uurtje later lopen we door droge velden op zoek naar een yellow-eyed babbler.
We vinden een groepje barred buttonquail wat een hele mooie bonus is, maar geen babbler.
Een paar ruziende indochinese bushlarks zijn zo druk met elkaar dat wij ongezien lekker dicht bij kunnen lopen en mooie foto's kunnen maken.

Don besluit dat we met de bus ergens anders naar toe moeten en we rijden een klein stukje verder.
Daar stappen we uit bij een klein plasje waar diverse watervogels zitten. We lopen de velden in en zien daar schoven staan van maniok- of cassaveboomstekken. Zodra het regenseizoen begint worden die geplant.
De knollen die er dan aan groeien worden geoogst en verwerkt tot cassave- of tapiocameel.
We zoeken hier opnieuw naar de yellow-eyed babbler, maar ook hier is deze niet te vinden. We zien natuurlijk wel wat andere nieuwe soorten waardoor de wandeling toch een succes is.
En opnieuw gaan we met de busjes een stukje verder, en daar lopen we weer door maniok-velden. En ja hoor, dan is daar eindelijk een yellow-eyed babbler. En op een gegeven moment zelfs twee.
Hij heeft een rode ring om zijn gele oog, waardoor het geel nauwelijks te zien is. Alleen van dichtbij is zijn gele oog te zien.

Nu we de doelsoort hebben gevonden kunnen we naar een zoetwatermeer om te kijken of daar nog wat leuks zit. Het meer is behoorlijk opgedroogd en een heel stuk kleiner dan in het regenseizoen.
We lopen over het drooggevallen deel naar een plasje en zetten de daar aanwezige watervogels op de foto. We lopen verder, want blijkbaar zoeken we ook hier nog een speciale soort.
En ja, Don wijst naar een paar vogels die vrij ver weg op de grond zitten: small pratincole. We bekijken hem eerst door de scope, en dan lopen we groepikaal voorzichtig en gedisciplineerd dichterbij.
Het lukt ons om zo dicht bij te komen dat we hem bijna kunnen aaien.
Don was wat achter gebleven en loopt naar ons toe om te vragen of iedereen de pratincole gezien heeft.
Ja hoor, zegt Nils, en wijst naar de pratincole vlak voor onze voeten. 'Wow', zegt Don verrast, en pakt gauw zijn camera om mooie close-ups te maken.
Tja, hier blijkt duidelijk dat Don een bos-vogelaar is, terwijl Nils meer van de open vlaktes houdt.

We gaan terug naar de busjes en op weg naar het noorden.
Onderweg stoppen we nog bij een boom waar een spotted owlet in zit. Als het uiltje ons ziet vliegt hij uit zijn hol en gaat boven in de boom zitten.
Het is wat zoeken, maar we vinden toch weer de juiste plek om hem mooi te kunnen zien. Al na 10 minuten rijden we verder.

Voor de lunch stoppen we bij een wegrestaurant waar Don weer een soort snelkeuze menu vast stelt. Het eten komt hier zo snel door dat de eersten hun bord al krijgen voordat de laatste heeft besteld.
Na deze snelle lunch rijden we door naar een tempel aan de voet van leisteen gebergte. Hier gaan we zoeken naar de zeldzame rufous limestone babbler.
Als we aankomen zien we een hele lange trap. Moeten we die helemaal naar boven? Nee, we beginnen gelukkig beneden te zoeken.
We lopen al zoekend over het terrein en kijken overal tussen de rotsen. Helaas lijkt het er op dat we toch over de trap naar boven zullen moeten, want de vogel is nergens te bekennen.
Maar als we terug lopen richting trap zien we toch beweging tussen wat afgedankte tempeltjes. Ja hoor, daar is hij.
Hij verdwijnt echter te snel tussen de stenen waardoor nog niet iedereen heeft hem gezien. Gelukkig wordt hij teruggevonden en dan blijft hij 5 minuten lang in beeld, zodat iedereen alle kenmerken goed kan zien.

Na alweer een succes stappen we tevreden in de busjes voor de lange rit naar Bung Boraphet.
Om 16:43 zijn we in de buurt van ons hotel, en is er nog tijd om tussen de rijstvelden te gaan vogelen.
Zodra we tussen de velden rijden, zien we een pied harrier. Dat is een van de doelsoorten! De busjes stoppen en we stappen snel uit om de vogel te fotograferen.
Daarna moeten we nog een klein stukje verder en dan zijn we bij een klein plasje met een mooie rietkraag en waterlelies.
Hier zitten maar liefst 3 soorten wevers en diverse watervogels waaronder de doelsoort, de pheasant-tailed jacana.
Er zitten zelfs twee greater painted-snipes. Maar zodra we ze zien zijn ze meteen in het riet verdwenen.
Als we dichterbij lopen vliegen ze op maar dat gaat zo snel dat wij geen goede foto hebben kunnen maken.
Nils lukt dat zowaar wel, en wij lenen daarom zijn foto.
Inmiddels is het 17:40, en moeten we door naar het hotel. Snel de koffers in de kamer leggen en dan gaan we nog ergens eten.
De lijst is weer bijgewerkt tijdens het rijden, dus kost dat ons vanavond geen tijd meer.

Vandaag hebben we 65 vogelsoorten op de foto gezet. Hiervan zijn er 15 nieuw voor onze levenslijst.

Klik op een foto voor een groter beeld.    (Google Map van deze dag)

(bij de foto's staan alle dieren met hun engelse namen omdat de middelen die we gebruiken om ze op te zoeken engelstalig zijn)